6.29.2009

From the archives, Jan. 2002

Helen Frik


De gebruikelijke context waarin mensen het werk van een kunstenaar observeren is de galerie en het museum. In documentaires, in boeken en tijdschriften wordt het werk in een gereproduceerde vorm ook getoond. Dit zijn allen 'media' die een vrij ontwikkelde vorm hebben; media die mensen begrijpen hoe zij er mee om moeten gaan. De media bieden kaders voor het te presenteren materiaal; een boek is goed leesbaar, een tijdschrift biedt actuele, vluchtige informatie, etc.

Digitale (nieuwe) media, waaronder internet, dvd's, cd rom's, daarentegen staan nog behoorlijk aan het begin van een ontwikkeling en kennen nog geen vastomlijnde vorm waarbinnen informatie ontsloten wordt. De bestaande protocollen worden door pioniers continu geherdefinieerd een onderzocht.
Het medium is een verzameling van meerdere media: tekst, film en geluid. Door het toenemen van beschikbare bandbreedte, een snellere verbinding, wordt ook de mogelijkheid groter om hier gebruik van te maken en manieren te ontdekken die op een nieuwe manier informatie overbrengen.
Internet is tevens een interactief medium: mensen hebben de mogelijkheid te kiezen, te onderzoeken, te reageren en, te spelen.

De gemene deler van websites nu, met name voor individuele kunstenaars, bestaat uit praktische, tekst-gebaseerde statische informatie systemen. Bijna het karakter van de gouden gids.

Iedere website vraagt om een eigen manier van besturing en het tonen van informatie.
Het opvragen van de treintijden vraagt een heel ander soort opzet dan het bekijken van foto's. Ik wil onderzoeken op welke manier het werk van de kunstenaar authentiek getoond kan worden en welke relatie dit heeft tot fysiek observeren van het werk .

Geen opmerkingen: